Grand Tour – podróże, sztuka i biżuteria inspirowana Europą

Pojęcie „Grand Tour” po raz pierwszy zostało opisane przez Richarda Lasselsa w przewodniku An Italian Voyage z 1698 roku. Termin odnosił się do edukacyjnej podróży po Europie, której celem było poszerzanie horyzontów, poznawanie sztuki, architektury i kultury oraz doskonalenie znajomości języków obcych.

Grand Tour stał się jednym z najważniejszych zjawisk społeczno-kulturowych XVII, XVIII i XIX wieku. Początkowo tego rodzaju podróże były dostępne głównie dla angielskiej arystokracji, jednak wraz z rozwojem kolei i transportu w XIX wieku mogło sobie na nie pozwolić również bogate mieszczaństwo i średnio zamożna szlachta.

Czym był Grand Tour?

Grand Tour był wielomiesięczną lub kilkuletnią podróżą po Europie, traktowaną jako element edukacji młodych arystokratów. Wyjazdy miały kształtować gust, wrażliwość estetyczną oraz znajomość sztuki antycznej i renesansowej.

Najpopularniejszymi kierunkami podróży były:

• Rzym,

• Florencja,

• Wenecja,

• Neapol,

• Paryż,

• Wiedeń,

• Genewa,

• Berlin,

• miasta Niderlandów,

• Grecja.

To właśnie podczas tych podróży zaczęła rozwijać się moda na kolekcjonowanie dzieł sztuki, antyków i biżuterii charakterystycznej dla odwiedzanych regionów.

Biżuteria Grand Tour – pamiątki z podróży po Europie

W kontekście historii jubilerstwa Grand Tour odegrał niezwykle ważną rolę. Turyści przywozili z podróży biżuterię inspirowaną antykiem, architekturą i lokalnym rzemiosłem artystycznym.

Z czasem wiele ozdób zaczęto projektować specjalnie z myślą o podróżnikach odwiedzających najważniejsze europejskie miasta.

Rzymska mozaika – najpopularniejsza biżuteria z Rzymu

Rzym słynął przede wszystkim z biżuterii zdobionej mozaiką rzymską. Były to miniaturowe obrazki wykonywane z bardzo drobnych kawałków kolorowego szkła osadzanych najczęściej na czarnym tle.

Motywy przedstawiały:

• antyczne ruiny,

• zabytki Rzymu,

• sceny rodzajowe,

• florę i faunę.

Popularnymi pamiątkami z Rzymu były także pieczęcie, pierścienie i breloczki z motywami antycznymi rzeźbionymi w kamieniach takich jak agat czy karneol. Szczególnie cenione były intaglia, czyli wklęsłe reliefy inspirowane sztuką starożytną.

Florencja i technika Pietre Dure

We Florencji ogromną popularnością cieszyła się technika Pietre Dure, określana również jako mozaika florencka.

Polegała ona na tworzeniu dekoracyjnych kompozycji z twardych, kolorowych kamieni naturalnych osadzanych na płaskiej powierzchni. Najczęściej przedstawiano motywy roślinne, kwiaty oraz ornamentalne wzory inspirowane sztuką renesansu.

Biżuteria wykonana techniką Pietre Dure była luksusową pamiątką z podróży po Włoszech i do dziś uznawana jest za przykład wyjątkowego włoskiego rzemiosła artystycznego.

Kamee i biżuteria z lawy z Neapolu

Neapol, położony u stóp Wezuwiusza, przyciągał podróżników przede wszystkim kameami oraz biżuterią z lawy wulkanicznej.

Kamea to wypukła płaskorzeźba wycinana najczęściej w:

• muszlach,

• koralach,

• lawie,

• terakocie imitującej lawę.

Najpopularniejsze motywy przedstawiały postacie antyczne, profile kobiet oraz sceny inspirowane mitologią grecką i rzymską.

W XIX wieku ogromną popularnością cieszyła się również biżuteria wykonana z lawy pochodzącej z Wezuwiusza. Dla osób odwiedzających odkrywane wówczas Pompeje była to wyjątkowo atrakcyjna pamiątka z podróży.

Grand Tour i moda na kolekcjonowanie

Podróże Grand Tour wpłynęły nie tylko na rozwój turystyki, ale także na modę, sztukę i jubilerstwo europejskie. Przywożona z podróży biżuteria była symbolem statusu, wykształcenia i obycia kulturowego.

Poza biżuterią podróżnicy kolekcjonowali:

• obrazy,

• rzeźby,

• książki,

• antyczne artefakty,

• przedmioty dekoracyjne.

To właśnie dzięki Grand Tour w Europie rozwinęła się moda na historyzujące i antyczne wzornictwo, które do dziś inspiruje projektantów biżuterii vintage.

Dlaczego biżuteria Grand Tour jest dziś tak ceniona?

Biżuteria Grand Tour łączy historię podróży, sztukę i dawne rzemiosło jubilerskie. Każdy medalion, pierścionek czy broszka stanowił osobistą pamiątkę z odwiedzanych miejsc i świadectwo fascynacji kulturą Europy.

Dziś oryginalna biżuteria Grand Tour jest ceniona przez kolekcjonerów za:

• ręczne wykonanie,

• historyczne techniki zdobnicze,

• inspiracje antykiem,

• unikatowy charakter,

• związek z historią podróży po Europie.

Epoką wiktoriańską nazywamy okres 64 lat, w których Wielką Brytanią rządziła królowa Wiktoria Hanowerska (1837-1901). Była jedną z najdłużej panujących monarchiń w historii i przyczyniła się do niezwykłego rozwoju swojego państwa.

Dziś chcemy przybliżyć Wam ikoniczne prezenty biżuteryjne, których kunsztem się zachwycamy. Pragniemy podkreślić, iż skupiamy się na biżuterii, a nie relacji pomiędzy jej użytkownikami, które - w odróżnieniu od biżuterii - nie zawsze były wieczne. 

Biżuteria żałobna. Brzmi intrygująco, prawda? Czym tak naprawdę jest?

Słownik pojęć jubilerskich.

W czasach elżbietańskich w Anglii, ale też w Niemczech, Francji i Irlandii częstym wyborem pierścionka zaręczynowego był "gimmel ring". Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "gemmelus", co można tłumaczyć jako "bliźniak". 

„Dewizka” to zdrobnienie od "dewizy", czyli pierwotnie hasła widniejącego na szlacheckim herbie lub - jeśli brać pod uwagę etymologię francuską - od słowa "dévise" - oznaczającego nie sam napis, ale całe godło lub herb.

'Posy' rings były dawane jako dowód miłości, ale też i przyjaźni, najczęściej na upamiętnienie wyjątkowego wydarzenia. Zazwyczaj wybranemu napisowi towarzyszył grawerunek daty.

Diamenty, jak mało które inne kamienie, współcześnie kojarzą się z zaręczynami. Kto i kiedy zapoczątkował tę modę?

Największym powodzeniem cieszyła się biżuteria odnosząca się do wyznań miłosnych. Ten typ biżuterii był szczególnie popularny wśród sekretnych kochanków.